Çıkamadık Maden Ocağından
Ercan İmre

Tarih 8 Eylül Çarşamba. Kastamonu'nun Küre İlçesi'ndeki Türkiye'nin üçüncü büyük bakır madeninde çıkan yangın sonucu 19 vatandaşımızı kaybettik 18 kişi de yaralandı. Yerin 150 metre altında çıkan yangın, madenin giriş kapısında göçüğe neden oldu. Ocakta bulunan 30'un üzerindeki işçi ile kurtarma ekibindekiler dumanlardan etkilendi. Oldukları yere yıkılan işçiler alevler arasında kaldı. İçerde mahsur kalan işçilerin yakınları olayı duyup ocak başına gelerek endişe içinde kurtarma çalışmalarını izlemeye başladı. Saatler geçmesine karşın yangının söndürülemedi. Ocaktan arka arkaya cesetler çıkarıldıkça, ocak başında bekleyen işçi yakınlarından feryatlar da yükseldi. Kurtarma ekipleri son olarak saat 18:05'de alevlerden kurtulmak için havalandırma boşluğuna sığınan ve saatlerce kurtarılmayı bekleyen 7 işçiyi daha ocaktan çıkardı.

Yeraltında "Ölüme Yatmak"

Yaralı olarak kurtarılan işçi Ali Çınar, çıkar çıkmaz kendini bekleyen eşine sarılıp sevinç gözyaşları döktü. Çınar, dehşeti anlattı: "Ocakta kaynak yapıldığı sırada madene giden bantlara sıçrayan kıvılcımın ateş alması sonucu yangın çıktı. Tünelin giriş kısmından gelen rüzgârın etkisiyle yangının iç taraflara doğru ilerledi. Tüneldeki bantların altında 3 saat boyunca korku içerisinde kurtarılmayı bekledik. Yeniden hayata döndüğüm için büyük mutluluk yaşıyorum."

Türkiye'de bazı şeyler değişse de bazı şeyler hiç değişmiyor. Yine maden faciası yine ölümler feryat sönen hayatlar ve ocaklar. Devamlı duymaya alıştığımız maden kazaları, bir daha oluncaya dek unuttuğunuz maden kazaları. 1970'lerden bir plak yine böyle bir kazanın ardından yapılmış. Peki geçen onca seneye rağmen ne değişmiş?

ZONGULDAK FACİASI
-Görünmez kaza buna derler işte.
-Nasıl geldi bu felaket, pek çok ocakları söndürdü,
-Nice babayiğitleri aldı götürdü.
-Genç gelinler kara bağladı, ihtiyar analar ağarmış saçların yoldu.
-Ne o anam,kimi arıyorsun, sen de mi bir can kaybettin yoksa?
-Ana; Ah a oğul can kaybettim,y avrularımı arıyorum
-Şabanla Ramazanımı arıyorum, gördünmü onları, daha pek gençtiler
-Hayata doymadan öldüler, nerede evlatlarım!!!
-Bulun onları bana (ağlama sesleri, feryatlar)

Aman Zonguldak'tan görülür ah anam
Denizin yüzü vay yüzü
Aman ağlayan, ağlayan ırmak olduda annemin gözü vay
Aman maden kazanı patladı kardeşim
Yanarak öldürdü bizi vay bizi
Ağlan anneler ağlan, ağlan babalar vay
Kime baba desin annem,annem yetim yavrular oyy
Aman bir baba geldi de ah anam
Ceset arıyor ceset arıyor
Ramazanım, Şabanım diye barın barın bağırıyor
Cenaze arabası tepeden rim'e çarpıyor, çarpınıyor
Yavrusunun cesedinide göremeyen bana bana diyor
Aman şeherlisi, köylüsü Zonguldak'a geldiler, geldiler
Cenazemizide birer birer aldılar
Ahh!! Tabutumuzada Türk bayrağını sardılar
Ağlan anneler ağlan babalar
Kime baba desinde kardeş körpe kuzular oyy

Rıfat Özsaraç
(Özleyiş plak-640)